Karanlık Suya Batan Kadın İmgesi: Ophelia - Toplumsal Cinsiyet Bağlamında Resim ve Fotoğraf Sanatında Delilik

İlkay Canan Okkalı; Derya Kılıç Sarıkaya

doi:10.46372/arts.689071

EN TR

Image of the Woman Sinking Down the Dark Water: Ophelia - Insanity in the Art of Painting and Photography in the Context of Gender in Society

Abstract

This article starts with a reference to the relationship between insanity and women in Western history of thought and art. The interpretation of Hamlet’s Ophelia is discussed within the context of gender, the status of women and its significance in the discourses of literature, and the approach of artists in depicting Ophelia in paintings and photography is analysed. Madwoman phenomenon is as old as the history of humanity, and the transformation of this visual image progresses in parallel with the societal attitude towards women and the role attributed to women. As Ophelia is the closest representative of the concept of the holy woman in literature with her youth, beauty and innocence as much as with her pale face, insanity and death at a young age, she is also considered to be the doyenne of all the madwomen. Ophelia’s scene, which is indirectly depicted in Shakespeare’s play, became a focus of interest for many painters and photographers as well as poets and authors. John Everett Millais inspires the artists of his time and beyond with the Ophelia painting he made in 1852. This study will analyse how and why insanity is associated with femininity, through the specific case of Ophelia. The analyses are based on the approach of the artists in depicting Ophelia in paintings and photographs, and the arguments of feminist theoreticians.

Keywords

ophelia,insanity,role of femininity,john everett millais,gregory crewdson

Karanlık Suya Batan Kadın İmgesi: Ophelia - Toplumsal Cinsiyet Bağlamında Resim ve Fotoğraf Sanatında Delilik

Öz

Bu makale, Batı düşünce tarihinde ve sanatında delilik ile kadın arasındaki ilişki üzerine gönderme yaparak başlar. Hamlet Ophelia’ sının yorumlanması, toplumsal cinsiyet, kadının konumu ve edebiyat alanlarındaki söylemler içindeki önemi bağlamında ele alınarak Ophelia’nın resme ve fotoğrafa aktarılmasında sanatçıların yaklaşımları incelenmiştir. Deli kadın fenomeni insanlık tarihiyle aynı yaştadır ve sanat tarihi boyunca bu görsel imgenin geçirdiği dönüşümler, kadına yönelik toplumsal tutumlarda ve kadına yüklenen görevlerle koşut ilerler. Ophelia gençliği, güzelliği ve masumiyetiyle olduğu kadar solgun yüzü, deliliği ve genç yaşta ölümüyle kutsal kadın kavramının edebiyattaki en yakın benzeri olduğu gibi tüm deli kadınların da duayeni sayılır. Shakespeare’in oyununda dolaylı olarak anlatılan Ophelia’nın ölüm sahnesi birçok şair, yazar gibi ressamların ve fotoğrafçıların da ilgi odağı olur. John Everett Millais 1852’de yaptığı Ophelia resmi ile dönemi ve sonrasındaki sanatçılara ilham verir. Bu çalışma Ophelia özelinde deliliğin kadınlık durumu ile neden ve nasıl ilişkilendirildiğini analiz edecektir. Analizler, Ophelia’nın resme ve fotoğrafa aktarılmasında sanatçıların yaklaşımlarına ve feminist kuramcıların argümanlarına dayanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

ophelia,delilik,kadınlık rolü,john everett millais,gregory crewdson

Kaynakça

KAYNAKÇA Bachelard, G. (1999). Water and Dreams. The Pegasus Foundation.
Bozer, D.A. (2019). Shakespeare'in Hamlet Oyununda Çürümüşlük ve Hastalık İzlekleri ve İmgeleri. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, Haziran/June 2019 - 36(1), 110-121. doi: 10.32600/huefd.469147
Foucault, M. (2017). Deliliğin Tarihi (Çev: M. A Kılıçbay). 7.bs. Ankara: İmge Kitabevi.
Hapgood, R. (2004). Hamlet Nerdeyse Absürd: Ertelemenin Dramatürjisi (Çev: A. Çetiner). Mimesis Tiyatro/Çeviri ve Araştırma Dergisi Hamlet Özel Sayısı, S:10, İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayını. 117-131.
Karadağ, Ö. (2017). Disiplinlerarası ve Medyalararası bir Yeniden Yazma Eylemi Olarak Metin ve Performans: Hamlet Makinesi (1977) & “Ophelia’ya Ölüm Yakışır” (2005). Alman Dili ve Edebiyatı Dergisi –Studien zur deutschen Sprache und Literatur 2017/II. s.23-48. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/394104
Kaup, M. (1993). Mad Intertextuality: Madness in Twentieth-Century Women’s Writing. Trier: WVT Wissenschaftlicher Verlag Trier.
Neely, C. (1991) Documents in Madness: Reading Madness and Gender in Shakespeare's Tragedies and Early Modern Culture. Shakespeare Quarterly, 42.3
Pearl S. (2009). Through a Mediated Mirror: The Photographic Physiognomy of Dr. Hugh Welch Diamond. History of Photography, 33(3):288-305.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

İlkay Canan Okkalı ^*
0000-0003-1817-4060
Türkiye

Derya Kılıç Sarıkaya
0000-0002-4044-703X
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

26 Şubat 2020

Gönderilme Tarihi

3 Aralık 2019

Kabul Tarihi

20 Şubat 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Sayı: 3

DOI

https://doi.org/10.46372/arts.689071

IZ

https://izlik.org/JA65JW74RR

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Okkalı, İ. C., & Kılıç Sarıkaya, D. (2020). Karanlık Suya Batan Kadın İmgesi: Ophelia - Toplumsal Cinsiyet Bağlamında Resim ve Fotoğraf Sanatında Delilik. ARTS: Artuklu Sanat ve Beşeri Bilimler Dergisi, 3, 117-134. https://doi.org/10.46372/arts.689071

Cited By

Teyzem Filmindeki Toplumsal Cinsiyet Rolleri Çerçevesinde Türk Sinemasında Delilik Temsilleri

Kastamonu İletişim Araştırmaları Dergisi

https://doi.org/10.56676/kiad.1259959