Araştırma Makalesi

İletişim Aracı Olarak Dans: Ya da dans bir iletişim şekli midir?

Sayı: 5 17 Şubat 2021
PDF İndir
TR EN

İletişim Aracı Olarak Dans: Ya da dans bir iletişim şekli midir?

Öz

Bu makalenin önermesi; dansın önemli bir iletişim aracı olduğu ve duyguları, düşünceleri ifade ederken beden dilini, duruşları, pozları ve hareketleri bir araç olarak kullandığı yönündedir. Çağlar boyunca insan topluluklarının farklı amaçlar için dans ettiği gözlemlenmiştir. İnsanlar kadim zamanlardan beri dans etmiş olsalar da “insan neden dans eder?” sorusunun cevabı henüz tam olarak verilebilmiş değildir. Bu konu üzerine farklı tezler olmasına rağmen, insanın duygularını ifade edebilmek için dans ettiği tezi, en kabul gören tezlerden biridir. İnsanlar dini, sosyal, sanatsal hatta medikal tedavilere paralel ilerleyen hareket terapisi olarak dans edebilirler. Dans etmedeki nedenler farklı olsa da ana fikir çoğunlukla bir hikâye anlatmak, iletişim kurmak üzerinedir. Dini amaçla yapılan danslarda insan, kendisinden daha üstün bir varlık ile iletişim kurmaya çalışırken, sosyal veya sanatsal amaç ile yapılan danslarda ya kendi iç dünyasıyla ya da çevresindekilerle iletişim kurmayı hedefler. Bu makale, dansın iletişim yönünü ana hatları ile ele almayı amaçlar, ilgili kaynakların ve bilimsel araştırmaların incelenmesi, analizler ve literatür taraması ile elde edilen veriler doğrultusunda, dansın bir iletişim şekli olup olmadığını irdeler. Dans alanında Türkçe kaynakların sınırlı olması sebebi ile bu makale literatür azlığını bir nebze gidermeyi ve dansın iletişim yönü hakkında genel bir fikir vermeyi hedefler.

Anahtar Kelimeler

Teşekkür

Serdar Sönmemiş

Kaynakça

  1. Akgül, P.K. (2006). Kişilerarası İletişimde Dans ve Beden Dili işlevini etkileyen Etmenler ve Bir Alan Araştırması. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Konya T.C. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Halkla İlişkiler ve Tanıtım Anabilim Dalı, Halkla İlişkiler Bilim Dalı: Konya.
  2. Akgül, P.K. (2014). İletişim, Dans ve Beden Dili. İstanbul: Cinius Yayınları.
  3. Aktaş G. (1999). Temel Dans Eğitimi. İzmir: Ege Üniversitesi Basımevi.
  4. Altunay, E. (2014). Paganizim - 1 Kadim Bilgeliğe Giriş (2. Baskı). İstanbul: Hermes Yayınları.
  5. Aristoteles, (2017). Poetika Şiir Sanatı Üzerine (3. Baskı). İstanbul: Say Yayınları.
  6. Bilican, R. (2019). Hindu inançlarında dansın yeri: “Dansın kralı Şiva”. Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 8, 57-68. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tudear/ issue/51238/667015.
  7. Boas, F. (1972). The Function Of Dance İn Human Society. New York: Dancehorizons.
  8. Borg, J. (2008). Body Language. London: Pearson Education Limited.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

17 Şubat 2021

Gönderilme Tarihi

4 Ocak 2021

Kabul Tarihi

12 Şubat 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Sayı: 5

Kaynak Göster

APA
Sönmemiş, G. (2021). İletişim Aracı Olarak Dans: Ya da dans bir iletişim şekli midir? ARTS: Artuklu Sanat ve Beşeri Bilimler Dergisi, 5, 100-117. https://doi.org/10.46372/arts.853334

Cited By