Reconstruction of the past through artistic practices

Ayşe Ceren Solmaz

doi:10.46372/arts.1541233

TR EN

Geçmişin sanat pratikleri aracılığıyla yeniden inşası

Öz

Sanatçılar, geçmişte yaşadıkları deneyimlerini sanat pratikleri üzerinden ifade ederek, geçmişin kişisel ve dönemsel dinamiklerini hazır nesneler aracılığıyla günümüze taşırlar. Hazır nesnenin kullanımı ve çağdaş sanat pratiklerinin anlatı potansiyeli ve ilişkiselliği, izleyicilere mekânsal deneyimler sunar. Bu pratikler, geçmişte yaşanan deneyimi bugüne taşıyarak izleyicilerin tekrar deneyimlemesine olanak sağlar. Bu çalışma, geçmişte yaşanmış bir deneyimin bugüne aktarılma biçimini, Michael Landy, Anny ve Sibel Öztürk, Hale Tenger ve İlya Kabakov’un pratiklerinde temsil alanına nasıl dönüştüğünü incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada bellek ve mekân ilişkisi ile enstalasyonun ilişkisel etkisi nitel araştırma yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Yapıtlar üzerinde yapılan incelemeler sonucunda, geçmişte yaşanan deneyimlerin olduğu gibi bugüne aktarılamadığı ve bugünün koşullarında yeniden inşa edilen ilişkisel bir temsil mekânı oluşturduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

Reconstruction of the past through artistic practices

Abstract

Artists express their past experiences through art practices and carry the personal and period dynamics of the past to the present through materials. Using of materials and the narrative potential and relationality of contemporary art practices provide spatial experiences. These practices bring past experiences to the present and allow viewers to re-experience. This study aims to examine the way a past experience is transferred to the present and how it is transformed into a field of representation in the practices of Michael Landy, Anny and Sibel Öztürk, Hale Tenger and İlya Kabakov. In the study, the relationship between memory and space and the relational effect of the installation were examined using qualitative research methods. The results showed that past experiences could not be transferred to the present as they were and that they created relational representation space that was reconstructed under today’s conditions.

Keywords

Kaynakça

Adorno, T. W. (2021). Minima moralia (10th edition) (Trans. O. Koçak & A. Doğukan). Metis.
Antmen, A. (2007). İçerdeki yabancı: Hale Tenger (1st edition). Yapı Kredi.
Bergson, H. (2017). Belleğin iki biçimi (Trans. E. Koyuncu). U. Fleckner. (Ed.), Mnemosyne’in hazine sandıkları: Platon’dan Derida’ya bellek kuramı üzerine metinler (1st edition) (p. 164-175). Umur.
Bourriaud, N. (2018). İlişkisel estetik (2nd edition) (Trans. S. Özen). Bağlam.
Boym, S. (2009). Nostaljinin geleceği (1st edition) (Trans. F. B. Aydar). Metis.
Cicero, M. T. (2017). Bellek imgeleri, bellek mekânları. (Trans. E. Koyuncu). U. Fleckner. (Ed.), Mnemosyne’in hazine sandıkları: Platon’dan Derida’ya bellek kuramı üzerine metinler (1st edition) (p. 46-49). Umur.
Erzen, J. N. (2020). Çoğul estetik (1st edition). Metis.
Huyssen, A. (1999). Alacakaranlık anıları bellek yitimi kültüründe zamanı belirlemek (1st edition) (Trans. K. Atakay). Metis.

Kabakov, I. (1992). The toilet [Installation]. Documenta IX, Kassel.
Krippendorff, K. (2004). Content analysis: An introduction to its methodology (2nd edition). Sage.
Landy, M. (2004). Semi-detached [Installation]. Tate Britain, London.
Nabokov, V. (2017). Geçmiş daimî bir imge birikimidir (Trans. E. Koyuncu). U. Fleckner (Ed.), Mnemosyne’in hazine sandıkları: Platon’dan Derida’ya bellek kuramı üzerine metinler (1st edition) (p. 272-273). Umur.
Özaloğlu, S. (2017). Hatırlamanın yapıtaşı mekânın bellek ile ilişkisi üzerine. T. Erman & S. Özaloğlu (Ed.), Bir varmış bir yokmuş: Toplumsal bellek, mekân ve kimlik üzerine araştırmalar (1st edition) (p. 13-20). Koç Üniversitesi.
Öztürk, A. & Öztürk, S. (2005). Rear window [Installation]. Badischer Kunstverein, Karlsruhe.
Pallasmaa, J. (1994). Identity, intimacy and domicile - notes on the phenomenology of home. Arkkitehti: Finnish architectural review, 91, 17-25.
Racz, I. (2012). Michael Landy’s semi-detached and the art of making. Journal of visual art practice, 10(3), 231-243. https://doi.org/10.1386/jvap.10.3.231_1
Rancière, J. (2021). Özgürleşen seyirci (4th edition) (Trans. E. B. Şaman). Metis.
Ricoeur, P. (2020). Hafıza, tarih, unutuş (3rd edition) (Trans. M. E. Özcan), Metis.
Sarlo, B. (2012). Geçmiş zaman bellek kültürü ve özneye dönüş üzerine bir tartışma (1st edition) (Trans. P. B. Charum & D. Ekinci). Metis.
Tenger, H. (1997). The closet [Installation]. Salt Galata, İstanbul.
Uslar, R. v. (2011). Anny and Sibel Öztürk. R. Block (Ed.), At home, wherever (1st edition) (p. 8-23). Yapı Kredi.

Ayrıntılar

Birincil Dil

İngilizce

Konular

Sanat Teorisi , Sanat Tarihi, Teori ve Eleştiri (Diğer)

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Ayşe Ceren Solmaz ^*
0000-0001-5407-8004
Türkiye

Erken Görünüm Tarihi

25 Aralık 2024

Yayımlanma Tarihi

27 Aralık 2024

Gönderilme Tarihi

30 Ağustos 2024

Kabul Tarihi

25 Kasım 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Sayı: Çağdaş sanat özel sayısı

DOI

https://doi.org/10.46372/arts.1541233

IZ

https://izlik.org/JA46FH63TN

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Solmaz, A. C. (2024). Reconstruction of the past through artistic practices. ARTS: Artuklu Sanat ve Beşeri Bilimler Dergisi, Çağdaş sanat özel sayısı, 51-65. https://doi.org/10.46372/arts.1541233