Walter Benjamin’in çalışmalarında iletişimin ve tarihin kurucusu olarak dil

One of the important thinkers of the 20th century Walter Benjamin has positioned language itself in a very important place in his studies. However, perhaps because his works were written in fragments, the discussions on how language affects the basic ideas have been relatively little studied. This study focuses on this and how communication is made possible through this language. With the qualitative research method, it was tried to reveal the connections between the main theological and philosophical points in the establishment of this language from Benjamin's perspective. As a result it has been seen that language makes communication possible on its own and it is based on the sacred moment of creation in Jewish mysticism. Since language calls objects by their own names it has been seen that Benjamin structured language as the purpose of communication not the tool.

20. yüzyılın önemli düşünürlerinden Walter Benjamin farklı alanlarda yaptığı çalışmalarda Yahudi mistisizminden de etkilenerek dilin kendisini çok önemli bir yerde konumlandırmıştır. Ancak belki de çalışmaları bir izlek üzerinde olmayıp fragmanlar hâlinde yazıldığından dilin bu çalışmalardaki temel düşünceleri nasıl etkilediğine yönelik tartışmalar görece az işlenmiştir. Bu çalışma ise ilgili boşluğa katkı sunabilmek amacıyla Benjamin’in çalışmalarında dilin nasıl yapılandırıldığına ve bu dil yoluyla iletişimin nasıl mümkün kılınmaya çalışıldığına odaklanmaktadır. Nitel araştırma yöntemiyle gerçekleştirilen çalışmada dilin aslında onun hemen tüm eserlerindeki başat sorunlardan biri olduğu ileri sürülerek Benjamin’in perspektifinden bu dilin kurulmasındaki temel teolojik ve felsefî noktaların birbirleriyle bağlantıları ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak da dilin kendi başına iletişimi mümkün kıldığı, ancak bu dilin gündelik dilden farklı olarak Yahudi mistisizmindeki kutsal yaratım ânına gönderme yaparak temellendiği görülmüştür. Bu yaklaşımda dil, nesneleri kendi adlarıyla çağırdığından Benjamin’de iletişimin araç değil, amaç olarak yapılandırıldığı görülmüştür.